Safe Mode: Amplified Realities

Safe Mode: Amplified Realities

Project Gallery & MISC Athens & BHD Hub

 

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ SAFE MODE

Το TILT Platform δανείζεται από την τεχνολογία τον όρο “safe mode”, δηλαδή τη διαδικασία που
προτείνεται σαν τη μόνη δυνατή λύση όταν οι υπολογιστές και οι έξυπνες συσκευές μας μετά από
μια μεγάλη κρίση δεν έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν κανονικά. Σε αυτή την κατάσταση
λειτουργίας παρέχονται οι ελάχιστες δυνατότητες του, διατηρώντας της επαφή του με τον
χρήστη, δίνοντας του την ευκαιρία να σώσει πολύτιμα αρχεία και να επανορθώσει – όπου αυτό είναι
εφικτό – τη ζημιά. Στα πλαίσια της έκθεσης, ο όρος προσλαμβάνει ανθρωπολογικό χαρακτήρα και
εξετάζει τις ιδιαίτερες διαδικασίες της σύγχρονης ζωής μέσα σε ελεύθερες κοινωνίες και
εύθραυστα κράτη, τη σχέση μας με την ολοένα και παρεμβατικότερη χρήση της τεχνολογίας και
την πολιτική της καθημερινότητας σε περιόδους κρίσης.

 

ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ

Στοχαζόμενοι ήδη, πριν από την εμφάνιση της πανδημίας, πάνω στην έννοια του Safe Mode,
αναπτύξαμε θεματικές σε τομείς που άπτονται του κοινωνικού, του πολιτικού, του ψυχικού με
κύριους άξονες τον σύγχρονο τεχνολογικό πολιτισμό, και την κοινωνία της κρίσης. Μετά την
εμπειρία της πανδημίας και των επαναλαμβανόμενων lockdown ένα καινούριο ψηφιδωτό, με
σποραδικές πια νησίδες τις προηγούμενες μας σκέψεις και εμπειρίες, δημιουργήθηκε μπροστά
μας.

Ελευθερία & Ασφάλεια

Η έννοια Safe Mode εξ ορισμού, υπερθεματίζει την ανάγκη για ασφάλεια έναντι της ελευθερίας.
Ταυτόχρονα, αποκτά μια χωρική αίσθηση, καθώς δείχνει τα νέα και περιορισμένα όρια μέσα στα
οποία μπορούμε να κινηθούμε και να δράσουμε δημιουργώντας μια ζώνη ανελευθερίας, άγχους και
έντασης που τις περισσότερες φορές βιώνεται ατομικά.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας και στη μετα-πανδημική εποχή, το κοινωνικό φαντασιακό, οι
έννοιες της ελευθερίας και της ασφάλειας, φαίνεται να περιορίζονται αρκετά. Οι πειραματικές
πολιτικές, οι παρεμβάσεις στον ιδιωτικό χώρο και την ατομική ελευθερία, οι αλλαγές στις
συνθήκες εργασίας, η διόγκωση της τεχνολογικής υπεροχής, ο περιορισμός της μετακίνησης, και ο
επαναπροσδιορισμός της σχέσης των ορίων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού στο πλαίσιο μια
κρίσης, είναι μερικά από τα φαινόμενα που προκύπτουν. Όλα αυτά εγείρουν αναπόφευκτα νέους
προβληματισμούς σχετικά με το μέλλον των σύγχρονων κοινωνιών.

Τα όρια και η τοξικότητα της τεχνολογίας

Η Τεχνολογία σαν ο δυναμικός και πραγματικός χώρος, δύναται να γίνει άμεσα κατοικήσιμος; Με
ποιους όρους; Ποιό είναι το ηθικό τίμημα στη μετατόπιση της ευθύνης από τους ανθρώπους στους
αλγορίθμους, όσο οι τελευταίοι θα αναλαμβάνουν ολοένα και περισσότερες αποφάσεις για εμάς;
Ποιοί είναι οι όροι μιας «ασφαλούς λειτουργίας» σε ένα αυτοματοποιημένο σύστημα; Τι συμβαίνει
όταν εκχωρούμε τα προσωπικά δεδομένα μας στο πλαίσιο μιας διασυνδεδεμένης
πραγματικότητας; Ζούμε στον πολιτισμό της πλεονάζουσας πληροφορίας. Προλαβαίνουμε να
επεξεργαστούμε τις πληροφορίες από την στιγμή που τις καταναλώνουμε μόλις παράγονται;

Σύνορα / Μετανάστευση

Μπαίνουν σε κρίση οι έννοιες των συνόρων και της εθνικής κυριαρχίας; Μπορεί να εξελιχθεί σε
ένα είδος επικυριαρχίας η υπεράσπιση των κοινών συνόρων των κρατών, των κοινοτικών και
εθνικών ενώσεων;
Υπάρχει ηθικό έρεισμα από την άρνηση πολλών χωρών του δυτικού κόσμου να δεχτούν τους
πρόσφυγες; Ο αντανακλαστικός τρόπος σκέψης απέναντι στον φόβο μιας επερχόμενης
μεγαλύτερης κρίσης δικαιολογεί την στάση αυτή;
Ερχεται σε αντίθεση με την ασφάλεια μας η αμφισημία και το αδιανόητο της καθαρής έννοιας της
Φιλοξενίας (της φιλοξενίας δίχως όρους); Ο Άλλος σαν ριζικά ξένος ενδύεται τα προσωπεία των
μύχιων φόβων μας.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για γεωπολιτικα σενάρια η κατάσταση των προσφύγων και των
μεταναστών; Ίσως είναι καιρός να αφουγκραστούμε τα “εύθραυστα κράτη”, που βρίσκονται μόνιμα
σε ένα επίπεδο “ασφαλούς λειτουργίας”, αμφιταλαντευόμενα ανάμεσα στη συνύπαρξη και τη
σύγκρουση, όπου οι άνθρωποι, όσοι “αποφασίζουν” να μείνουν, ζουν σε ανομοιογενείς κοινωνίες και
έχουν τις απολύτως απαραίτητες δυνατότητες στην διάθεσή τους. Ταυτόχρονα, στα “προηγμένα
κράτη” νομιμοποιούνται η βία και τα παρεμβατικά μέτρα παρακολούθησης στο όνομα της
ασφάλειας.